Basında Kara Vesika



"Kara Vesika", Artİstanbul Feshane’de açılan “Kayıp Alfabe” sergisinin VIP açılışında, kültürel temsiliyet, kamusal bellek ve sanatın müdahale gücü üzerine düşünmeye çağıran bir sanatçı eylemidir. Bu sayfa, 16 Ocak 2025 tarihinde gerçekleştirilen bu performansın medya üzerindeki yansımalarını belgeleyerek, alternatif bir tanıklık alanı oluşturmayı amaçlamaktadır.

"Kara Vesika’nın Artİstanbul Feshane’de Gösterdiği Boşluk ve 16 Ocak Gününe Dair" – Enver Basravi

Bu yazıda Enver Basravi, Artİstanbul Feshane’de 16 Ocak 2025 tarihinde VIP açılışı yapılan Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe sergisine yönelik gerçekleştirdiği Kara Vesika adlı eleştirel sanatçı müdahalesinin gerekçelerini ve yaşadığı süreci aktarıyor.

Haberi buradan okuyabilirsiniz:
Kara Vesika’nın Artİstanbul Feshane’de Gösterdiği Boşluk ve 16 Ocak Gününe Dair – Susma24

"Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe Sergisi Neden Eleştiriliyor?" –  Tuğçe Yılmaz

Tuğçe Yılmaz’ın kaleme aldığı bu yazı, Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe sergisini eleştirel bir perspektiften değerlendirirken, Enver Basravi'nin gerçekleştirdiği Kara Vesika adlı performansa da açıkça yer veriyor. Yazı, serginin tarihsel bağlamı nasıl görmezden geldiğini tartışıyor.

Haberi buradan okuyabilirsiniz:
Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe Sergisi Neden Eleştiriliyor? – Fikir Gazetesi


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


"Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe Sergisi Üzerine" – Dr. Fırat Arapoğlu

Dr. Fırat Arapoğlu’nun kaleme aldığı bu yazı, ArtDog İstanbul dergisinin Mart–Nisan 2025 tarihli 27. sayısında yayımlanmıştır. Yazı, Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe sergisini tarihsel bağlamdan kopuk bir sunum, kültürel sermayeyi yeniden üreten bir “gösteri nesnesi” olarak değerlendiriyor.

Yazar, “Güneştekin’in sanatı, geçmişi bugüne taşırken gerçekten yeni bir eleştirel alan açmakta mıdır yoksa yalnızca sanatı lüks tüketim nesnesi haline getiren kültürel sermayenin bir aracı olarak mı işlev görmektedir?” sorusuyla serginin kurumsal pozisyonunu sorguluyor.

Bu çerçeve, Kara Vesika  müdahalesinin dayandığı eleştirel zemini de doğrular niteliktedir. Enver Basravi’nin 16 Ocak 2025 günü sergi alanında gerçekleştirdiği performans, Arapoğlu’nun dile getirdiği temsiliyet sorunsalı, kültürel manipülasyon ve kurumsal estetikle hesaplaşma çağrısıyla doğrudan örtüşmektedir.

Yayın: ArtDog İstanbul – Sayı 27 (Mart–Nisan 2025)
Yazar: Dr. Fırat Arapoğlu
Not: Bu yazı yalnızca basılı dergide yer almaktadır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

SANATÇILARIN EVİ ARTİSTANBUL FESHANE’NİN KARANLIK GECESİ

Resim
Artİstanbul Feshane’de, 16 Ocak’ta VIP açılışı yapılan Ahmet Güneştekin’in Kayıp Alfabe sergisine ve Artİstanbul Feshane’nin yerine getirilmeyen vaatlerine yönelik bir hatırlatma niteliği taşıyan Kara Vesika adlı işimle gerçekleştirdiğim eleştirel müdahalenin tüm ayrıntılarını, sergi alanından nasıl çıkarıldığımı, protestomun gerekçelerini ve beklentilerimi anlattığım bu yazı; sanatın kamusal alandaki rolünü, sanatçının ifade özgürlüğünü ve kültürel mekânların işlevini sorgulayan bir metindir. Bu metin, Kara Vesika adlı çalışmam etrafında şekillenen sürecin bir parçasıdır. Ancak bu süreç yalnızca bireysel bir performans değil, aynı zamanda sanatın bağımsızlığına ve sanatçıların haklarına dair kolektif bir tartışma çağrısıdır. Artİstanbul Feshane’de yüzüme kapısına kilit vurulurken, aslında sanata ve eleştiriye duyulan tahammülsüzlüğün yüzümüze kapanan kapısını gördük. Ancak asıl soru şu: Bu kapılar gerçekten neyi ve kimi dışarıda bırakıyor?  Feshane’nin kapıları yüzüme kapa...
Devamı
Resim
PDF’e erişmek için tıklayın    PDF’i indir   Hakikat Hasreti: Sansür Rehberi’nin dijital PDF versiyonu artık erişime açılmıştır. Bu çalışmanın ortaya çıkma ve dolaşıma girme sürecinde katkı sunan, düşünceleriyle, eleştirileriyle, emekleriyle ve dayanışmalarıyla yanımda olan herkese teşekkür ederim. Bu çalışmayı, İstanbul Bienali’nin ertelenmesiyle gündeme gelen kurumsal sansürü görünür kılmak ve bu görünmezliğe karşı kolektif bir hafıza oluşturmak için yaptım. Hakikat Hasreti isimli bu çalışmam, 18. İstanbul Bienali’nin önce küratöryel krizle başlayıp ardından gelen ertelenme süreciyle görünürlük kazanan yapısal sansürün izlerinin, daha geniş bir kamuoyu tarafından takip edilebilmesi ve unutulmaması için hazırlandı. Hakikat Hasreti, Türkiye’deki kültür-sanat alanında kurumsal sansürün izlerini arşivleyen, görünmez kılınan sözleri kamusal hafızaya iade eden bağımsız bir sanatçı çalışmasıdır. Farklı mecralarda yayımlanmış yazı, söyleşi ve belgeleri, merkezî bir anlatı kurm...
Devamı

MARDİN BİENALİ VE “GÖZ ARDI EDENLERİN HATIRASI”NA DAİR

Resim
Mardin Bienali, 1. edisyonunu gerçekleştirdiği 2010 yılından, 6. edisyonunu gerçekleştirdiği bugüne, 14 yıllık geçmişi boyunca, Mardin’de ve etrafındaki bölgede yaşayan halkların folklorik öğelerini kötüye kullanmakta beis görmedi, hiçbir sınır gözetmedi ve temel uzamını bunun üzerine inşa etti. Mardin’in çokdilli şehir kimliğini her fırsatta dile getiren ve öne çıkaran Mardin Bienali ekibi ve edisyonları gerçekleştiren küratörler, görünürde bunu benimseyen bir tavır ve duruş sergilemelerine rağmen, iş uygulamaya gelince, Mardin’de yaşayan halkların dillerini, bilinçli bir tercihle, bienalin uzamına dahil etmiyor. Gerek bienalin bakışını, gerekse yarattığı uzamı şehir ve bölgenin tarihi, sosyolojik sorunlarından uzak tutarak Mardin’in ‘turistik’ öğelerini önceleyen bir yapıda ısrar ediyor, çağdaş sanat aracılığıyla yarattığı buluşma alanı ‘Büyülü Mardin’ deneyiminden öteye gidemiyor. Mardin Bienali’nin kentle bağının oldukça zayıf olduğunu gösteren bariz kanıtlardan bir diğeri, şehirde...
Devamı